Yeni bir araştırmada, Avrupa'daki antik avcı-toplayıcıların kullandığı bitkilerin kalıntılarını belirlemek için mikroskobik inceleme ve kimyasal analiz gibi birden fazla teknik bir araya getirildi. Bu çalışma kapsamında, Kuzey ve Doğu Avrupa'daki 13 arkeolojik alandan elde edilen, MÖ 6. ile 3. binyıllara tarihlenen yaklaşık 60 çömlek parçasındaki organik kalıntılar detaylı bir şekilde incelendi. Araştırmacılar, bu çok yönlü yaklaşım sayesinde otlar, kırmızı orman meyveleri, yapraklar ve tohumlar gibi çeşitli bitkilerin doku örneklerine ek olarak balık ve diğer deniz ürünlerinin kalıntılarını da keşfetti. PLOS One dergisinde yayımlanan çalışmada, "Avcı-toplayıcı balıkçıların yalnızca balıkla beslenmediğini, aynı zamanda çok çeşitli bitkileri işleyip tükettiklerini bulduk" ifadesine yer verildi. Kalıntı ve içerik çeşitliliği, bölgeler arasında farklar gösteriyordu; bu durum, mevcut kaynakların yanı sıra yerel kültürel uygulamaların bir yansıması olarak değerlendirildi. Örneğin, Baltık bölgesindeki çömleklerde fosilleşmiş yemek kalıntılarının çoğunlukla tatlı su balığı ile birlikte Viburnum meyvelerini içerdiği görüldü; bu da belirli bir içerik seçimine işaret ediyor. Mikroskobik analiz, Litvanya'daki çömleklerde daha fazla tatlı su balığı bulunduğunu ortaya koyarken, Danimarka'nın güneyindeki Syltholm II bölgesinden elde edilen lipid kalıntı analizi, daha çeşitli hayvansal ürünlerin kullanıldığını gösterdi. Bu bulgular, bitkilerin ve su ürünlerinin erken Avrupalıların beslenme düzenlerinde önemli bir yer tuttuğunu ortaya koyuyor. Yemek pişirmede farklı türde çömleklerin kullanıldığı ve her kültürün kendine özgü karmaşık mutfak gelenekleri olduğu anlaşılıyor. Özellikle arkeologlar, tarih öncesi Avrupalı avcı-toplayıcıların "belirli yiyecekleri farklı şekillerde hazırlama" eğiliminde olduğunu tespit etti. Viburnum meyvelerinin genellikle "tatlı su balığıyla karıştırılmış tek bitkisel malzeme" şeklinde görüldüğüne dikkat çekildi. "Bu araştırma, eski beslenme düzenlerini daha iyi anlamak için fosilleşmiş yiyecek kalıntılarına kelimenin tam anlamıyla daha yakından bakmamız gerektiğini vurguluyor. Geleneksel kimyasal analizler genellikle eski yemeklerin hayvansal bileşenlerine odaklanırken, bizim birleşik mikroskobik yaklaşımımız bu tarih öncesi tarifleri yeniden göz önüne çıkarıyor" ifadeleriyle sonuçlandı.