Araştırmalar, şempanzelerin doğal ortamlarında tükettikleri meyvelerin günde yaklaşık 14 gram alkol içerdiğini, bu miktarın ise iki standart içkiye eşdeğer olduğunu ortaya koydu. UC Berkley'den doktora öğrencisi Aleksey Maro ve üniversitenin bütünleştirici biyoloji alanında öğretim üyesi olan danışmanı Robert Dudley, Uganda'nın Kibale Ulusal Parkı'ndaki Ngogo'da gerçekleştirdikleri numune toplama gezisi sırasında yenilikçi idrar örnekleme teknikleri geliştirdi. Maro, şempanzelerin beslenme alışkanlıklarında doğal olarak alkol aldıklarını ve hatta alkol arayışına girdiklerini doğrulamayı başardı. Michigan Üniversitesi'nde eğitim gören Ugandalı lisansüstü öğrenci Sharifah Namaganda ile birlikte çalışan Maro, çatallı dallar toplayarak uçlarını plastik torbalarla kaplayıp şempanzelerin idrar örneklerini almak için etkili kaplar oluşturdu. Sonrasında, şempanzelerin beslendiği ağaçların altında durarak hareket izlerini gözlemlemeyi bekledi; çünkü bu insansı maymunlar genellikle beslenme yerinden ayrılmadan önce idrar yapma eğilimindedir. Hakemli dergi Biology Letters'ta yayımlanan bulgular, örnek alınan şempanzelerin çoğunun idrarında alkolün metabolik bir yan ürünü olan etil glukuronid bulunduğunu gösteriyor. Araştırmacılar, bunun şempanzelerin diyetlerinde önemli miktarda etanol aldığını kanıtladığını ve bu etanolün muhtemelen fermente olmuş meyvelerden kaynaklandığını ifade ediyor. Maro, "Şempanzelerin alkol tükettiğine dair belirgin fizyolojik kanıtlar bulduk" diyor. Sarhoş maymun hipotezi (yani hayvanların alkolü insanlara benzer bir şekilde deneyimlemeleri için çevrede yeterince alkol olduğu düşüncesi) ile ilgili tüm şüpheler ortadan kalktı. 19 şempanzeden alınan 20 idrar örneğinin 17'sinde, mililitre başına 300 nanogram (ng/ml) veya daha fazla etanol, 10'unda ise 500 ng/ml saptandı. 500 ng/ml düzeyindeki bir seviye, önceki 24 saat içinde bir veya iki içki tüketen insanlar için normal olarak kabul edilir. Bu bulguların olası bir sonucu, meyve tüketen insansı maymunların ataları olan insanların da beslenme alışkanlığı olarak alkol arayışında benzer bir eğilim geliştirmesidir. Dudley, "Seviyeler oldukça yüksek ve gün boyunca maruz kalma sürelerini dikkate aldığımızda bu, temkinli bir tahmin" diyor. Bu değerler, mililitre başına nanogram cinsinden, insanlarda klinik ve adli açıdan önemli eşiklerin çok üzerinde. Sonuç, "Aleksey'in daha önce elde ettiği tahmini tüketim oranlarını doğruladığını" göstermekte. Maro, daha önce şempanzelerin tükettiği bilinen meyve türlerinden örnekler topladı, meyve posasındaki etanol yoğunluğunu ölçerek ortalama bir şempanzenin ne kadar alkol alabileceğini tahmin etti. Araştırmacılar için bir sonraki adım, "alkole duyulan evrensel çekim hipotezini kesin bir şekilde kanıtlamak" olacaktır.