Basra Körfezi'nin girişindeki Hürmüz Boğazı, Orta Doğu'daki petrol ve sıvılaştırılmış doğal gaz (LNG) üretimini Umman Denizi ve Hint Okyanusu aracılığıyla küresel pazara bağlıyor. Dünyada günlük petrol tüketiminin yaklaşık yüzde 20'sinin (yaklaşık 20 milyon varil) geçtiği bu kritik geçitten, özellikle Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri, Irak, Kuveyt ve İran önemli miktarda petrol ve petrol ürünleri taşımaktadır. Buradaki sevkiyatların büyük bir kısmı, Çin, Hindistan, Japonya ve Güney Kore gibi Asya ülkelerine yönlendirilmektedir. ABD ve İsrail'in İran'a yönelik geçtiğimiz hafta başlattığı saldırılar sonrasında, Hürmüz Boğazı'ndaki deniz trafiği resmi olarak durduruldu. İran Devrim Muhafızları Ordusu Genel Komutanı Danışmanı Tuğgeneral İbrahim Cebbari, yaptığı açıklamada, Hürmüz Boğazı'nın geçişlere kapatıldığını ve geçmeye çalışan gemilere saldırılacağı bilgisini verdi. Hürmüz Boğazı'nın kapanmasıyla Körfez'e ve Körfez'den deniz trafiği dururken, pek çok gemi bölgede mahsur kaldı. Tedarik zincirindeki aksaklıklar, küresel enerji tedarikine dair endişeleri artırarak uluslararası piyasalarda keskin fiyat artışlarına neden oldu. Küresel nakliye ve lojistik sektöründeki aksaklıklar sebebiyle büyük nakliye şirketleri, savaş riski nedeniyle ek ücretler gibi acil durum önlemleri almaya başladı. Bu durum, maliyetlerde artış baskısı oluşturdu. Denizcilik araştırma şirketi Drewry'nin verilerine göre, Hürmüz Boğazı'nın kapanmasıyla Körfez'e ve Körfez'den deniz trafiğinin durması, nakliyecilerin Körfez dışındaki alternatif limanlardan kara taşımacılığı ve yüklemeleri içeren yeni çözümler arayışına yönelmesine yol açacak. Aynı zamanda, Körfez ülkelerindeki hava sahasının önemli ölçüde kapanması, hava kargo operasyonlarını ve mürettebat hareketlerini aksatırken, yeniden açılma için kesin bir zaman çizelgesi mevcut değil. Bu nedenle, nakliyecilerin Süveyş Kanalı'ndan geçişleri azaltarak Ümit Burnu üzerinden yeni rotalar belirlemeye öncelik verebileceği düşünülüyor. Hürmüz Boğazı'na ilişkin gelişmeler doğrultusunda, kargo sahipleri artan navlun ücretleri, uzayan transit süreleri, tedarik zinciri gecikmeleri ve ekipman kıtlığı riskiyle karşı karşıya kalırken, yakıt maliyetlerinin de artması bekleniyor.