Araştırma, yerçekimi eksikliği nedeniyle spermlerin yön bulma yeteneklerinin bozulabileceğini ve bu durumun yumurtaların döllenmesini zorlaştırabileceğini öne sürüyor. Bu çalışmada, insanlar dahil olmak üzere üç memeliden alınan sperm örnekleri, sıfır yerçekimi koşullarının simüle edildiği bir makineye yerleştirildi. Spermler, daha sonra kadın üreme sistemini taklit eden bir labirente yönlendirildi. Yolunu kaybeden spermler, labirentte ilerlemekte ciddi zorluklar yaşadı. Adelaide Üniversitesi'nden kıdemli yazar Nicole McPherson, "Spermlerin üreme sistemi gibi bir kanaldan geçme yeteneği üzerinde yerçekiminin önemli bir faktör olduğunu ilk kez göstermeyi başardık" diyor. Normal yerçekimine kıyasla mikro yerçekimi koşullarında labirentten başarıyla geçen sperm sayısında belirgin bir azalma gözlemlendi. Spermlerin fiziksel hareket biçimlerinde herhangi bir değişiklik olmamasına rağmen bu durum tüm modellerde görüldü. Bu da yön kaybının hareketliliğin değişiminden değil, başka unsurlardan kaynaklandığını gösteriyor. Bilim insanları, cinsiyet hormonu progesteronun eklenmesinin, spermlerin düşük yerçekiminin etkilerini aşmasına yardımcı olarak labirenti geçme olasılığını artırabileceğini keşfetti. Dr. McPherson, "Bu durumun, yumurtadan da salınan progesteronun, spermi döllenme bölgesine yönlendirebilmesinden kaynaklandığını düşünüyoruz, ancak bu muhtemel çözümün daha fazla araştırılması gerekiyor" şeklinde açıklamada bulundu. Araştırmacılar, fare yumurtalarının sıfır yerçekimine maruz kaldığında döllenme oranında yüzde 30'luk bir azalma tespit etti. Dr. McPherson, "Mikro yerçekimine 4-6 saat maruz kaldıklarında döllenme oranlarında azalma gözlemledik. Uzun süreli maruz kalma daha da zararlı; bu durum, gelişimsel gecikmelere ve bazı durumlarda embriyo oluşumunun en erken aşamalarında fetüsü oluşturan hücrelerin azalmasına yol açtı" dedi. Bu bulgular, uzayda üreme başarısının karmaşıklığını ve gelişimin tüm erken aşamaları üzerine daha fazla araştırma yapma gerekliliğini vurguluyor. Araştırmayı yürüten bilim insanları, yerçekimindeki değişikliklerin hem döllenmeyi hem de embriyonun gelişimini nasıl etkileyebileceğini anlamada bu çalışmanın kritik öneme sahip olduğunu belirtiyor. Bu durum, Ay ve Mars gibi diğer gökcisimlerinde yaşamaya yönelik planlarımız açısından da hayati önem taşıyacak. Dr. McPherson, "En son çalışmamızda, bu koşullarda döllenseler bile birçok sağlıklı embriyo oluştu. Bu da bize uzayda üremenin bir gün mümkün olabileceği umudunu veriyor" ifadelerini kullandı. Diğer araştırmalar, spermin uzayda hareket etme biçimlerini incelemişti, ancak bu çalışma, spermin üreme kanalında nasıl yol alabileceğini inceleyen ilk araştırma olma özelliğini taşıyor. Çalışmanın bulguları, hakemli dergi Communications Biology'de yayımlandı.