St. Olaf College'daki araştırmacılar, küçük çipler ve hızlı şarj teknolojisine alternatif bir yaklaşım geliştirerek dışarıdan enerjiye ihtiyaç duymayan bir hesaplama sistemi tasarladı. Bu bataryasız cihazlar, mantık ve hafıza işlevlerini fiziksel bileşenler aracılığıyla gerçekleştiriyor. Geleneksel bilgisayarlara kıyasla, fiziksel malzemelerin "belleğinden" yararlanıyorlar. Nature Communications dergisinde yayımlanan makalenin başyazarı Joey Paulsen, "Belleği genellikle bir bilgisayarın sabit diskinde ya da beynimizdeki bir şey olarak düşünürüz" diyerek ekliyor: Birçok gündelik malzeme, geçmişe dair bir tür hafızayı saklayabiliyor. Örneğin, kauçuk geçmişte ne kadar sıkıştırıldığını veya gerildiğini 'hatırlayabiliyor'. Araştırmacılar, bu olgudan yola çıkarak malzemelerin hareketlerini hatırlamakla kalmayıp, bilgi işleyip işleyemeyeceğini test etti. Bilim insanları, çelik yaylar ve çubuklar gibi malzemelerle üç mekanik bilgisayar inşa etti. İlk cihaz, çubuğun kaç defa ileri geri hareket ettiğini sayıyor. İkincisi, yalnızca tek veya çift sayıda hareketi takip ederken, üçüncüsü de orta ya da yüksek seviyede kuvvet uygulandığını hatırlayabiliyor. Bu mekanizmanın, bilgi işlemeyi elektrik sinyalleri yerine yapısal hareket ile gerçekleştirdiği ifade ediliyor. Paulsen, "Artık bilgisayar çipi veya güç kaynağı olmadan basit hesaplamalar yapabilen makineleri inşa etmek için rasyonel bir yolumuz var" şeklinde açıklamada bulunuyor. İlk bakışta ilkel veya gereksiz görünen bu makineler, hassas çiplere alternatif olma potansiyeli taşıyor. Yeni araştırmada tanıtılan dayanıklı cihazlar, diğer sistemlere zarar verebilecek ortamlarda sorunsuz bir şekilde çalışabilir. Örneğin, gelecekte batarya olmadan basıncı hissedip tepki verebilen protez kollar ve bacaklar için kullanılabilirler. Sadece motorun titreşimini kullanarak aşınma ve yıpranmayı izleyen bir jet motoru sensörü işlevi görebilirler. Paulsen, "Sonuçlarımız, çevrelerini algılayıp ardından karar verebilen malzemeler tasarlamaya yönelik bir adım" diyerek ekliyor: Sıklıkla akıllı malzemeler olarak adlandırılan bu malzemelerle ilgili elde edilen bilgiler, daha duyarlı yapay uzuvlar veya dokunma odaklı alanlar gibi yeniliklerle insanların yaşam kalitesini artırabilir. Paulsen, şu anda bu makinelerin ölçeklenme potansiyellerini ve sınırlamalarını anlamaya çalışıyor. Kendisi, St. Olaf College öğrencileri ile birlikte birden fazla rotorun etkileşimini ve birbirlerini nasıl etkilediğini araştırıyor. Bu alandaki ilerlemeler, daha karmaşık sistemlerin geliştirilmesine olanak tanıyabilir.